Լրացուցիչ տեղեկություններ ― Հայերեն

Postinflammatory hyperpigmentation (PIH)‑ը հաճախակի մաշկի խնդիր է, որը տեղի է ունենում մաշկի բորբոքումից կամ վնասվածքից հետո։ Այն հաճախ երկարատև է և ավելի վատ է ավելի մուգ մաշկ ունեցող մարդկանց մոտ (Fitzpatrick skin types III–VI)։ Չնայած այն հաճախ ինքն իրեն բարելավում է, դա կարող է որոշ ժամանակ տևել, ուստի բուժումը հաճախ անհրաժեշտ է երկարաժամկետ։ Տարբեր բուժումների համատեղումը լավագույնս աշխատում է։
Postinflammatory hyperpigmentation (PIH) is a common acquired cutaneous disorder occurring after skin inflammation or injury. It is chronic and is more common and severe in darker-skinned individuals (Fitzpatrick skin types III–VI). While the condition typically improves spontaneously, this process can take months to years, necessitating prolonged treatment. Combination therapy is the most effective.

Postinflammatory hyperpigmentation‑ը մաշկի բորբոքման սովորական հետևանք է: Այն ավելի հաճախ և խիստ ազդում է մուգ մաշկ ունեցող մարդկանց վրա: Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ postinflammatory hyperpigmentation‑ի նման խնդիրները հիմնական պատճառներից են, թե ինչու են ավելի մուգ մաշկ ունեցող մարդիկ դիմում մաշկաբանական խնամքի: Վաղ բուժումը վճռորոշ է postinflammatory hyperpigmentation‑ի լուծման համար և սովորաբար սկսվում է սկզբնական բորբոքային վիճակի կառավարմամբ: Բուժման առաջին քայլը սովորաբար ներառում է արդիական միջոցների օգտագործումը, որոնք լուսավորում են մաշկը և պաշտպանվում են արևապաշտպան միջոցներով: Այս միջոցները, ինչպես hydroquinone, azelaic acid, kojic acid, arbutin, licorice extracts‑ը, կարող են արդյունավետորեն նվազեցնել ավելորդ պիգմենտացիան: Բացի այդ, retinoids, mequinol, ascorbic acid, niacinamide, N‑acetyl glucosamine, soy‑ը օգտագործվում են նաև որպես գունազրկող միջոց՝ նոր բուժումների ի հայտ գալու դեպքում: Թեև տեղային բուժումները սովորաբար արդյունավետ են մակերեսային հիպերպիգմենտացիայի դեպքում, պրոցեդուրաները (laser, chemical peel) կարող են անհրաժեշտ լինել ծանր դեպքերի համար: Կարևոր է զգուշանալ այս բուժումների ժամանակ՝ postinflammatory hyperpigmentation‑ի գրգռումից և վատթարացումից խուսափելու համար.
Postinflammatory hyperpigmentation is a common sequelae of inflammatory dermatoses that tends to affect darker skinned patients with greater frequency and severity. Epidemiological studies show that dyschromias, including postinflammatory hyperpigmentation, are among the most common reasons darker racial/ethnic groups seek the care of a dermatologist. The treatment of postinflammatory hyperpigmentation should be started early to help hasten its resolution and begins with management of the initial inflammatory condition. First-line therapy typically consists of topical depigmenting agents in addition to photoprotection including a sunscreen. Topical tyrosinase inhibitors, such as hydroquinone, azelaic acid, kojic acid, arbutin, and certain licorice extracts, can effectively lighten areas of hypermelanosis. Other depigmenting agents include retinoids, mequinol, ascorbic acid, niacinamide, N-acetyl glucosamine, and soy with a number of emerging therapies on the horizon. Topical therapy is typically effective for epidermal postinflammatory hyperpigmentation; however, certain procedures, such as chemical peeling and laser therapy, may help treat recalcitrant hyperpigmentation. It is also important to use caution with all of the above treatments to prevent irritation and worsening of postinflammatory hyperpigmentation.